Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Startpagina Biografie Boekje Nierfalen Leidschdagblad Nooit verleden tijd Ellis & Elisabeth Gezocht Familie Toneel R.a.veen R.a.veen 2 Scholen Rec 4 Radio&TV Zonnestraal Contact Gastenboek Leuk om naar te kijken  Boek Presentatie 

Nooit verleden tijd

ISBN 978-90-225-5383-1ISBN eBook 9789460921445

Nooit verleden tijd

Aantal bezoekers van deze site

Volgende pagina

Impressie boekpresentatieKlik hier

Om privacy redenen zijn de namen weggelaten

Geachte heer Lesgever,Met heel veel aandacht en waardering heb ik uw boek gelezen.Dit boek is juist door zijn eenvoud een juweel.Natuurlijk kent iedereen het leed dat o.a. Joden in WOII is aangedaan. Dit boekje laat ook de kant van een kind/puber uit die tijd op meeslepende wijze zien.Natuurlijk blijf je met vragen zitten, maar zijn er al niet genoeg vragen uit de WOII waar we nog steeds mee zitten?Ik heb bewondering, dat de heer Lesgever op deze wijze zijn jeugdherinnering heeft willen weergeven.Een bijzonder document doortrokken van warmte voor zijn help(st)ers.Zeer lezenswaardig. Ik ben van 1958. Mijn opa en oma hebben veel joodse onderduikers gehad en ik ben pro-joods opgevoed, vandaar mijn joodse voornaam. Dit joodse gevoel zit tot in mijn ziel. Als ik in Israël ben voel ik me thuis en ik ben heel trots dat ik al jarenlang de importeur ben van Israëlische badkleding. Ik heb veel boeken gelezen m.b.t. de oorlog, maar ook andere over het joodse volk. Uw boek heeft mij diep geraakt. Ook toen u refereerde naar de discriminatie van vandaag. Toen ik deze site ontdekte, was ik weer terug in uw verhaal en schoten mij de tranen echt weer in de ogen. Ik weet, dat ik niet kan helpen en niets voor u kan betekenen. Ik wilde alleen maar zeggen, dat ik in de voetsporen van mijn grootouders, ouders en ooms en tantes zal blijven treden en voor de joodse minderheid en Israël zal blijven opkomen, ook al worden er soms fouten gemaakt door de Israëlische politiek. Ik zal ook blijven vechten tegen discriminatie van andere groepen. Ik had dat al van mijn ouders geleerd, maar hoewel ik nog niet afdwaalde houdt u me op de koers. Een warme en liefdevolle groet.Beste meneer Lesgever, Ik wilde u bij deze een groot compliment geven. Het boek dat u geschreven hebt is nauwelijks weg te leggen, en ondanks zijn uiteraard verdrietige inhoud, op een vreemde manier fantastisch'. Niet alle boeken over de oorlog worden dat, hoe 'spannend' het ook kan zijn in kinderboeken. Ik lees veel en graag en zorg meestal dat ik niet meer dan vier hoofdstukken op één avond lees, anders gaan mijn boeken te snel uit. Uw boek is in een avond uitgelezen. Wat mij betreft te vergeleken, hoewel niet in toon, met judith kerr's 'when hitler stole pink rabbit'. U hebt echt een fenomenaal boek geschreven en ik hoop dat veel kinderen/jongeren het zullen lezen. Met vriendelijke groet, Geachte Hr.Lesgever, meerdere malen heb ik uw boek reeds gelezen, zeer indrukwekkend en ontroerend.Ik woonde vroeger in Weesp en onze achterburen waren fam.Voorn kolenhandelaar ze hadden 1 zoon ik denk dat die nu rond de 75 zou kunnen zijn. De fam. woonden eerst op de Achtergracht 71? later in de Breitnerstr.10, de kolenhandel bleef aan de achtergracht,door uw boek dacht ik alleen wat een toeval zou het fam. zijn van de fam. in uw boek?Zelf hadden we een bakkerij en natuurlijk kolen van Voorn, zelf kwam ik met brood aan de deur bij de fam. dat was in de jaren60-80.Hartelijke groet, Frans Mühl._________________________________________________beste lex lesgever,ik vondt het super leuk dat uw bij ons op school kwam en ik heb er veel van geleerd van KellyAdemloos uw spannende, verdrietige, emotionele en niet bevattende verhaal gelezen. Zeker een document dat bewaard en doorgegeven moet worden. Harde en wrede werkelijkheid hand in hand met liefdevolle en helpende omgeving. Ik heb enorm veel respect voor uw moed om door te gaan na zo een onbeschrijflijk leed. Een diepe buiging van mijn kant!Hallo Lex, Nadat ik je boek gelezen had, had ik even een time-out nodig om alles even te laten bezinken.Dat je van alles meegemaakt had, wist ik wel. Maar dat het zo heftig was, wist ik niet. Ik vind het knap van je, dat je, ondanks alles, positief vooruit bleef kijken.Ik weet niet of ik dat wel had kunnen opbrengen. Mijn respect voor je is nu nog groter dan die al was. Hartelijke groeten, GerieMijn vader was Barend …….. Hij groeide op in de Joodse wijk in Amsterdam, zijn vader had een comestibles zaak aan de Nieuwe Achtergracht. Mijn vader was uit 1918, maar hij had een jongere broer, Ivo en een nog jonger zusje, Lena. Ivo en mijn vader hebben als onderduikers de oorlog overleefd, de rest van de familie (en ook de wijdere familie), niet. Beiden zijn inmiddels ook overleden. We hebben nog wel een van hun schuilplaatsen bezocht, tussen vloer en plafond in de Jozef Israelskade in Amsterdam. Ik heb net afgelopen weekeinde uw boek gelezen en vroeg mij af of u toevallig in uw herinnering ook iets weet van de familie Van Loen. Ik woon zelf in ……...______________________________________________Hallo Meneer Lesgever :).Ik heb u boek binnen 2 dagen uitgelezen. Zo Aangrijpend maar toch een boeiend verhaal.Kon het niet laten om het te neer te leggen.Ik heb echt heel veel respect voor u, En vooral dat u toch u verhaal wil doen aan jongeren. Zodat die mensen toch een beetje respect hebben voor de omgeving van hun.Meneer, Mijn Aller diepste Respect Voor U & voor de andere mensen om u Heen.Met een Hele Lieve Groet._______________________________________________Geachte Mijnheer Lesgever,Ik heb dit boek gekocht bij een boekhandel op de Beethovenstraat te Amsterdam.Voor mij wel een bijzondere aangelegenheid, want zo vaak bezoek ik deze stad niet en als dat wel gebeurd dan meestal het directe centrum.De sfeer die ik proefde op oud-zuid en zeer zeker ook de boekhandel heeft mij doen besluiten om uw boek te kiezen.Deze keuze bleek een gouden greep te zijn.Ondanks de mensonterende gebeurtenissen heeft het boek vooral indruk op me gemaakt over de mooie en menslievende aspecten die U heeft meegemaakt.De beschrijvingen van alles straalt vooral "leven" uit.Dank voor het uitbrengen van dit belangrijk document.Ik wens U veel geluk en gezondheid.Ik ben er gisteravond in begonnen en heb het vandaag uit gelezen. Een ongelooflijk verhaal, heel aangrijpend. Ik kon bijna niet stoppen met lezen!Prachtig geschreven! Mijn complimenten Voor onze ontmoeting van 17 juni even een berichtje. Het is bijzonder hoe sommige gebeurtenissen tot stand komen.Gisteren was ik met mijn partner (Hans) bij mijn schoonmoeder in Bergen. vaste prik is dan een bezoek aan een goed gesorteeerde boekhandel. In deze periode hebben ze altijd een thema tafel over de 2e wereldoorlog, en waarschijnlijk snap je het al; ik vond daar het boekje met de memoires van je vader. Ik "moest"dat natuurlijk meenemen. Gisteravond en vanmorgen heb ik het achter elkaar uitgelezen, en het ontroerde me zeer. Het is erg speciaal om deze verhalen te lezen van iemand die je (van vroeger) persoonlijk kent. Het is nog moeilijker als het je eigen familie betreft. Hij heeft het mooi en zonder overbodige dingen beschreven. Daar lijkt me erg veel moed voor nodig. Doe hem mijn hartelijke groeten en wens hem alle goeds. Ik kijk er naar uit je de 17e juni te spreken. Gelukkig heb ik toestemming om mijn ouderavond van de 17e een week op te schuiven naar de 24e.Beste heer Lesgevervanmiddag om 4 uur ben ik in uw boek begonnen en vanavond om half 8 was het uit. Het heeft mij diep geraakt. Mijn moeder ( helaas al 11 jaar niet meer onder ons ) is in hetzelfde jaar geboren als u en zij heeft de oorlog doorgebarcht in een Jappenkamp. Zij heeft hier nooit over willen praten. Na het lezen van uw boek dringt ook haar realiteit weer tot mij door. Ik wens u nog vele gezonde jaren toe met uw familie!Hartelijke groet,hallo meneer lesgever,ik las net over uw boek in het nrc van gisteren. en belde mijn moeder op (die nog steeds in de pr. Bernhardlaan woont). we gaan het boek bestellen. ik woon in den haag vlakbij de duinen, we hebben 3 kinderen (leeftijd 10, 9, 1). paul heeft ook 3 kinderen en woont elke paar jaar ergens anders, momenteel in engeland (na saoudi-arabie gypte).hartelijke groeten,Beste meneer Lesgever,Misschien raar om een mailtje van mij te ontvangen, maar wil u zeggen dat ik erg onder de indruk ben van uw boek.Het verhaal is zo beschreven dat je de ongelofelijke kracht en moed, waar u, en zovelen anderen, die deze verschrikking hebben meegemaakt bijna zelf voelt.Juist deze kracht is wat mij zo raakt, maar tevens ook de dagelijkse beslommeringen van het leven laat relativeren.Ik hoop dat wij, en ook de volgende generaties dit altijd zullen blijven voelen. Lieve groet,Geachte mijnheer Lesgever!Wat kan en wil ik u zeggen? Ook ik heb uw boek gekocht en het in een keer uitgelezen. Het raakte mij diep.Dat velen uw verhaal en dat van andere Holocaust overlevenden maar mogen lezen. Deze geschiedenissen mogen nooit vergeten worden.Ik wens u het allerbeste toe.Geachte heer Lesgever,Ik heb uw boek in een keer uitgelezen en ben er stil van. Dat dit heeft kunnen bestaan. Hoe moet dit als kind gevoeld hebben. Ik ben zelf moeder van drie kinderen waarvan er nu een twaalf jaar is. Ik kan mij geen beeld vormen hoe mijn jongen in zo een situatie zou moeten overleven. Het is ondenkbaar.En dan probeer ik mij in te leven van u moeder die een kind moest achterlaten en niet weet wat daar mee is gebeurd of ging gebeuren. Ik heb vandaag geen boek gelezen maar naar een film zitten kijken waar je een nachtmerrie aan over houd. Ik hoop dat dit boek op de lijst van boeken komt te staan die verplicht door de jeugd gelezen moet worden.Ik wens u alle goeds.Lieve Lex,Tijdens de terugreis van Amsterdam naar Den Haag (moest daar voor mij werk zijn) heb ik het laatste hoofdstuk uit je boek gelezen. Ik heb je boek in één ruk uitgelezen. Wat een indrukwekkend verhaal. Veel plekken die je beschrijft bewandel ik als een kind van na de oorlog en door jouw verhaal krijgen deze meer betekenis. Het klinkt misschien een beetje raar maar ik wou je danken voor het opschrijven.Heel veel liefs ook aan Corrie en ik hoop jullie snel weer een keer te zien!Veel liefs, _______________________________________________-Geachte heer Lesgever, zoals ik laatst al mailde, ik heb uw boek besteld en inmiddels ook uitgelezen. Het is een verbijsterend verhaal, dat ik hier en daar met ontroering heb gelezen: goed - en moedig - dat u het op papier hebt gezet. Het zou zich overigens zó lenen voor verfilming, zo bijzonder is het. Het wordt ook bevolkt door bijzondere mensen, van wie je je afvraagt: waren die al zo bijzonder, of zijn ze het door de omstandigheden geworden? En hoe zou ikzelf zijn geweest? Daar kom je niet uit. Naast allerlei andere scenes, werd ik bijzonder getroffen door het voorval in de keuken van de familie Beesemer (het doosje met diamanten). Die keuken ken ik, want dat was het huis op nr 65. Zoals ik al schreef, ik ben van 1947 en mijn ouders hadden het hele bovenhuis na de oorlog gehuurd, het stond toen - uiteraard - leeg en had de houtsloop van de Hongerwinter overleefd. Verhuurder was een familie de Leon, die kans had gezien naar Amerika te ontkomen. Wijzelf woonden op de eerste étage, waar tot '43 de familie Wittenburg heeft gewoond en op de étages 2 en 3 waren mijn ouders een artiestenpension begonnen ('Hotel Rembrandt'). Op die 2e étage, die dus vroeger door de familie Beesemer werd bewoond, was de keuken gemeenschappelijk voor de pensiongasten. Als klein jongetje kwam ik daar regelmatig kijken, er zaten soms vreemde snoeshanen onder de gasten. Vandaar dat ik me die keuken nog vrij goed herinner. De heer Beesemer was importeur van leer uit Engeland, bestemd voor schoenmakers en dergelijke. Hij was, zo begrijp ik, 'vroom'. Het is in dit verband misschien wrang om te zeggen, maar ik heb aan die tijd een heel goede herinnering, had uiteraard geen idee wat er zich daar vóór mij allemaal had afgespeeld... Ik heb er tot eind '52 gewoond. Herinner me onder andere kruidenier Rimmenie aan de overkant (bij het Rembrandthuis), die me altijd een koekje gaf. Pas later besefte ik dat hij de oorlog had overleefd. Enfin, dat waren zo wat gedachten na het lezen van uw boek, heb het in één ruk uitgelezen! Vriendelijke groet, ______________________________________________Ik heb uw boek nog lang niet uit. Ben er net in begonnen. Maar kan niet wachten om verder te lezen. Ik heb al wat oorlogsverhalen achter de kiezen maar uw boek en dat van Klaartje de Zwarte - Walvisch steken er boven uit. Wat mij betreft zijn deze boeken een vertaling dubbel en dwars waard.Ik ben net begonnen in uw boek: Nooit verleden tijd. Ik kan het bijna niet meer wegleggen. Zeer boeiend en aangrijpend. Ik heb onlangs ook het boek gelezen van Klaartje de Zwarte - Walvisch, dat heeft mij ook aangegrepen. Uw boek schets weer een ander verhaal, uw eigen verhaal. Dat is denk ik ook wat het meest aangrijpt, het persoonlijke. Het feit dat ruim 100.000 Joodse Nederlanders en Duitse vluchtelingen zijn omgekomen roept niet zulke sterke emoties op als het verhaal van 1 enkel individu.Geachte heer Lesgever,Met groot respect, bewondering en aandacht heb ik uw boek gelezen.Complimenten voor uw schrijven, het verdient een vertaling in het Engels, Frans en Spaans ! (en een uitzending van Oprah's bookclub).Deze boeken houden de herinnering in leven.Ik wens u allerbeste jaren toe in liefde en vrede.Geachte heer Lesgever,Met groot respect, bewondering en aandacht heb ik uw boek gelezen.Complimenten voor uw schrijven, het verdient een vertaling in het Engels, Frans en Spaans ! (en een uitzending van Oprah's bookclub).Deze boeken houden de herinnering in leven.Het klinkt heel vreemd, maar op een of andere manier voel ik me intrinsiek betrokken bij alles wat te maken heeft met de jodenvervolging in de oorlogsjaren.Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat u uw dierbaren treft in het hiernamaals.Ik wens u allerbeste jaren toe in liefde en vrede.Beste groet !Beste meneer LesgeverHeb eergisteren uw boek gekocht, nu alweer uit, ik kon het niet wegleggen, wat een boek! Aangrijpend en emotioneel, zelf heb ik de oorlog niet meegemaakt maar mijn ouders wel, en herken een en ander in de verhalen van mijn vader.De titel is zo duidelijk, dit mag niemand vergeten, NOOIT VERLEDEN TIJD!Nooit verleden tijdWie dit boek oppakt, legt het niet snel weer neer. Het is het verhaal van Lex Lesgever, die als dertienjarige jongen de Tweede Wereldoorlog meemaakte. Liefdevol beschrijft hij zijn leven in Joods Amsterdam waar de schaduw van de naderende oorlog al voelbaar was. Zijn familie wordt opgepakt; alleen hij weet te ontsnappen en vindt door een mix van moed, overlevingsdrang en heel veel geluk na vele omzwervingen een veilig onderduikadres. Na de bevrijding komt de klap: niet een van zijn familieleden is nog in leven. Een zware tijd breekt aan maar dankzij het gezin dat hij is begonnen wint zijn wil om te leven het van zijn verdriet. Een verhaal dat eerder is verteld, maar nooit zó: door de ogen van een puberjongen die je dicht op de huid komt zitten. In een zuivere vertelstijl geschreven, recht uit het hart. Best Lex, heb vorige week vrijdag je boek gekocht , zeer ontroerend , dit moet iedereen lezen.Complimenten voor je mooie siteVanavond uw boek uitgelezen en vind ik het een heel indrukwekkend boek. Ik had het gevoel of u het mij persoonlijk zat te vertellen en zag alles duidelijk voor mij. Er waren, wat Amsterdam betreft, veel bekende plekken. Ik ben van 1953, dus de oorlog niet meegemaakt, maar mijn opa van moeders kant was Joods, dus heb het één en ander meegekregen. En inderdaad, NOOIT VERLEDEN TIJD !Liefs, Beste Lex Lesgever, Ik heb het boek in een ruk uitgelezen, eenmaal eraan begonnen, kon ik niks anders meer doen. Zoals afgesproken: zondag 11 april 12.00. Kunt U er iets voor twaalven zijn? Locatie: Damrak 70, geen deurbel, bel daarom (als U voor de grote glazen deur staat) naar de redactie, dan kom ik U aan de deur afhalen. Tot weldra,Laurens van der HeijdenWat een verhaal ik heb het boek niet meer weggelegd het is geschreven of je zo mee kon lopen de angst kon je voelen het boek was in 1 dag uit en hij zal nog door veel meer mensen gelezen worden.Ik ben nu 42 jaar de oorlog niet meegemaakt maar ik wil dat dit nooit vergeten word en dat breng ik ook over op mijn kinderen Lex bedankt voor je verhaalHallo Lex Geweldig boek. Je geheugen gevoed door alle drama moet geweldig zijn.Ik woonde vanaf begin 41 op 66 recht tegenover jullie. Je zult je de buurjongensLoetje en Sally vd Hoek,Meier van Thijn, Max Stadtl , Arie Pais en de meisjes Leentje van Thijn en Hennie Pais ,hoewel we jonger waren, nog wel herinneren.Wij hebben uiteraard onze eigen oorlog doorgemaakt waarbij we psychisch de nodige schade opgelopen hebben maar ik kan er nog geen boek over schrijven, verleden tijd wordt het inderdaad voor mij nooitHartelijke groet. Dag meneer Lesgever,Misschien mag ik deze mooie website gebruiken om u te ertellen dat ik uw boek erg mooi vind. Ik heb het in één keer uitgelezen maar ben tevens wederom sprakeloos dat dit allemaal in ons land heeft kunnen gebeuren. Uw boek geeft een mooi beeld van het hele proces wat zich heeft afgespeeld en van wat dat voor u persoonlijk heeft betekent.Het spreekt me in het bijzonder aan omdat ik zelf midden in een proces van geschiedschrijving zit omtrent mijn familie die in Friesland onderduik heeft verschaft aan dertien amsterdamse joden van de families de Rooij,Elte en de Jong. Als u er de tijd voor heeft zou ik u graa via de mail een lijst sturen van hun namen om te kijken of er mensen bij zijn die u kende. Of misschien kunt u mij in contact brengen met iemand die ze kent. Ik vind het erg belangrijk dit alles te onderzoeken en op te schrijven ook al is het bij tijden moeilijk.Met vriendelijke groet,Beste Lex,Ik wil niet genoemd worden in het gastenboek van je website en daaromschrijf ik je via dit adres. Ik heb je boek "Nooit verleden tijd" in één rukuitgelezen. Vooral het eerste gedeelte tot de onderduik in Roelofarendsveenvind ik indrukwekkend. Tot heden kende ik geen ander geschreven verslag vaneen joods kind uit de oorlog ronddolend in en terugkerend naar Amsterdam.Het is schitterend beschreven.Mijn oma, verleende onderdak aan de ouders van je eerstevrouw Sonja gedurende WO II. Op 5 november, de verjaardag van mijn oma, zagik deze mensen telkens, maar kende ze niet als oom of tante. Mijn oma heeftvan Pinchas en Eva een gouden ring met diamant gekregen uit dank die nugedragen wordt door een schoondochter.Met vriendelijke groet,Lieve Lex wat ik heb gelezen heeft veel indruk op me gemaakt. Ik ga zeker het boek kopen. Je bent en blijft voor mij een heel bijzonder mens. Veel liefs en een dikke kus. Chris en NandaBeste Lex, Wat een zonnige berichten vanuit Leiderdorp; de tweede druk wellicht ook binnen de kortste keren uitverkocht?!Je lijkt wel een Nederlandse Mandela dat je na zoveel lijden destijds nu toch de eer en aandacht en liefde van allerlei dierbaren toevalt die je verdient.Zeer opmerkelijk en bewonderingswaardig levensverhaal. Wat een overlevingskracht spreekt daar uit.Misschien wil je ooit een lezing hier komen geven en dat je dan wat exemplaren van boeken meeneemt.We hebben hier een kerkelijke club die zich veel met de Israel problematiek bezighoudt en waarin een aantal theologen en andere makkers met kennis van internationaal recht (Bas de Gaay Fortman)zitting hebben. Ik heb mijn boek al voor dit doel uitgeleend aan goede vriendin Beatrice, theologe, zelf kind van verzetstrijders (net zoals ik) en ook veel gewerkt met Joden in het CIDI. Beatrice's moeder heeft vastgezeten in Ravensbruck en is voorafgaand daaraan ook in de Euterpestraat verhoord. Misschien kent zij via haar familie (Jongkind) mensen in Overijssel die een hint kunnen geven waar dat doorgangshuis van jou zich moet hebben bevonden. Ik denk dat een eventuele lezing van zo iemand als jij in de meitijd heel veel mensen zal ontroeren. Wellicht is het voor 2010 op wat te korte termijn. Mij oprechte wensen voor een nog lang gezond leven samen met Grietje en jouw naaste verwanten, met lieve groeten,Dag Lex,Misschien kun je je mij nog herinneren. Wij kwamen elkaar geregeld tegen bij Olga en Arie. Ook met Simonne en Trees (Soetendorp) was ik bevriend. Ik denk dat ik je voor het laatst heb gesproken bij de steenzetting van Olga of de begrafenis van Trees. Alweer een hele tijd geleden.Graag wil ik je even laten weten dat ik zeer onder de indruk ben van je prachtige boek. Zaterdagmiddag gekocht en in een adem uitgelezen. Mijn complimenten. Met veel groeten, ook voor Corrie,Ik wil alleen maar zeggen dat ik uw prachtig geschreven boek in een keer heb uitgelezen. U heeft het zo echt en met gevoel geschreven, dit maakt dat ik een goed beeld krijg van deze oorlogsjaren. Ik ben zelf 44 jaar, dus voor mij is deze informatie belangrijk. Heel erg bedankt! Hartelijke groet van.Beste Lex,Met je boek - Nooit verleden tijd" geeft je eigenlijk het hedendaagse aan.Je hebt een voor jouw persoonlijk een heel moeilijk stuk geschiedenis geschreven, over wat je ongewild is overkomen.Je hebt boek is goed , helder en duidelijk.Wij hopen dat veel mensen het zullen lezen en er lering uit zullen trekken.De titel zegt al genoeg en je optimisme over de toekomst zet ook ons tot nadenken................._____________________________________________

Scroll

Nu ook als eBook

Enige reacties op het boek