Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Startpagina Biografie Boekje Nierfalen Leidschdagblad Nooit verleden tijd Ellis & Elisabeth Gezocht Familie Toneel R.a.veen R.a.veen 2 Scholen Rec 4 Radio&TV Zonnestraal Contact Gastenboek Leuk om naar te kijken  Boek Presentatie 

Leidschdagblad

'Artsen horen je vaak wel, maar luisteren niet'

Leiden - Iedereen die wel eens een consult met een arts heeft gehad, zal het gevoelherkennen: de arts adviseert - over medicijnen, een andere leefstijl of een operatie. Maar is een advies wel werkelijk een advies, als patiënten niet weten welke andere mogelijkheden zij hebben? Dit dilemma loopt als een rode draad door het boek 'Nierfalen. Een ziek lichaam vraagt om een gezond verstand' van Leiderdorper Lex Lesgever (87).Door Wilfred Simons - 11-10-2016 Update 11-10-2016, 17:30)N u is Lesgever niet zomaar iemand. Als 12-jarig jongetje slaagde hij erin in 1942 als enige van zijn familie om te ontsnappen aan de jodenvervolging in Amsterdam.Aanvankelijk dwaalde hij zonder eten en zonder onderdak door de stad, maar uiteindelijk vond hij als onderduiker in Roelofarendsveen een veilig adres. Het leerde hem een belangrijke les: nooit de regie over het eigen leven opgeven.''Al die jaren heb ik zelf besluiten moeten nemen", schrijft hij in zijn recent verschenen boek. En plotseling zit daar een arts voor mij, die voor mij bedenkt wat goed voor mij is. Hij heeft gelijk, want daar is hij voor, maar ik heb daar moeite mee, ook al weet ik dat hij gelijk heeft. " 'Nierfalen' is een verslag van die worsteling.TerloopsEen uiterst belangrijk moment in het leven van Lesgever ging ongemerkt voorbij. Na een hartkatheterisatie in het LUMC zei de cardioloog min of meer terloops tegen hem dat zijn nierfunctie niet in orde was.De cardioloog verwees hem niet door en Lesgever hoorde zijn woorden aan als 'een mededeling', waarmee hij niets kon beginnen. Achteraf, denkt hij, waren zijn nieren op dat moment misschien nog te redden geweest.Hij liet de zaak echter op zijn beloop, waardoor de nierziekte langzaam maar zeker kon voortwoekeren. Pas in augustus 2013, jaren na de hartkatheterisatie, adviseerden zijn artsen hem om zich te laten dialyseren.Ondergrens Wat te doen? Lesgever twijfelde twee jaar lang over dit doktersadvies, want hij voelde zich goed. Tijdens een controle in april vorig jaar werd het de specialist te gortig: zijn nierfunctie stond op 5 procent "ik heb absoluut geen klachten over mijn nieren, maar begrijp dat ik ver onder de ondergrens ben gedaald"Vanaf dat moment wordt hij elke dinsdag- en vrijdagmiddag drie uur 'aangesloten' op het dialyseapparaat, later hoeft hij alleen op vrijdagmiddag te worden gedialyseerd.Zelfs dan blijft Lesgever twijfelen aan de juistheid van dit besluit. Doet hij er wel goed aan zich te laten dialyseren? Krijgt hij wel de juiste behandeling? Hij leest in het blad Medisch Contact over een onderzoek van Wouter Verberne van het Sint Antonius Ziekenhuis in Nieuwegein, waaruit zou blijken dat 'oudere nierpatiënten niet altijd gebaat zijn bij dialyse'.Fijn levenEen behandeling met plaspillen en EPO kunnen bij hen net zulke goede resultaten opleveren. Als hij deze alternatieve behandeling met zijn artsen in het LUMC bespreekt, 'ontvangt hij geen respons'. Artsen, is zijn ervaring, horen je vaak wel, maar luisteren niet. En al luisteren ze wel, vaak doen ze er niets mee'. Met een redelijke arts moet je kunnen praten en overleggen.Herhaaldelijk schrijft Lesgever dat hij zich 'van zijn nieren niets aantrekt'. Hij wil een fijn leven hebben, op terrasjes zitten en strandwandelingen maken met zijn vrouw.Maar uit zijn boek blijkt dat het zo gemakkelijk niet gaat en hij weet ook wel dat hij zich een beetje voor de gek houdt. Lesgever is soms ook 'erg vermoeid en weinig ambulant'en hij weet dat het de schuld van de nieren'' is, maar - wacht! Hij is ook 87. Niemand heeft het over je leeftijd die zijn sporen begint na te laten. " Zo blijft hij-zoals wij allen- voortdurend met zichzelf in debat.

Volgende pagina